Spis treści:
- Dlaczego widelczyk do ciasta ma tylko trzy zęby?
- Do czego służy szerszy ząb i wcięcie w widelczyku do ciasta?
- Krótka historia widelczyka: Jak zastąpiono nóż przy jedzeniu deserów
Dlaczego widelczyk do ciasta ma tylko trzy zęby?
Charakterystyczny, niewielki widelczyk, którego najczęściej używamy do jedzenia ciast i innych deserów, znacznie różni się od zwykłego, stołowego widelca. Mowa tutaj nie tylko o jego wielkości (sztuciec używany do wypieków jest mniejszy), ale również liczbie i kształcie zębów. Niewielki widelczyk ma ich trzy, natomiast standardowy widelec jest wyposażony w cztery.
Skąd ta różnica? Wyposażenie widelczyka do ciast w trzy zęby wynika z proporcji. Sztuciec jest mniejszy, wobec czego bardziej estetyczne i praktyczne jest wykorzystanie w nim mniejszej liczby tych elementów. Gdyby widelczyk deserowy miał tyle samo zębów, co stołowy, szczeliny między nimi byłyby małe i niewygodne w czyszczeniu.
Do czego służy szerszy ząb i wcięcie w widelczyku do ciasta?
Mniejszy rozmiar oraz inna liczba zębów to niejedyne różnice pomiędzy widelczykiem do ciasta a standardowym widelcem stołowym. Okazuje się, że te mniejsze sztućce często mają również jeden szerszy ząb z charakterystycznym wcięciem. Do czego służy takie rozwiązanie?
Okazuje się, że szerszy ząb ma służyć za nóż i tym samym ułatwiać porcjowanie ciasta na mniejsze kawałki. Tymczasem wspomniane wcięcie zostało stworzone z myślą o nakłuwaniu nieco twardszych składników deseru, takich jak owoce.
Zobacz również:
Krótka historia widelczyka: Jak zastąpiono nóż przy jedzeniu deserów
W dawnych czasach, desery jedzono głównie rękami. Twardsze kawałki ciasta odkrawano za pomocą zwykłego noża. Jednak wraz z rozwojem savoir-vivre'u oraz pojawieniem się coraz to bardziej zróżnicowanych łakoci (na przykład kremów lub galaretek), na przełomie XVIII i XIX wieku zaczęły się upowszechniać specjalne sztućce tworzone z myślą o słodkich posiłkach. Nóż przy jedzeniu deserów został wówczas zastąpiony wspomnianym widelczykiem.
Wracając do rozważań dotyczących innej budowy widelczyka - przed wiekami sztućce wytwarzano z bardziej miękkich niż obecnie metali (na przykład srebra). Wobec tego chudsze zęby tego rodzaju przyboru mogłyby się wyginać w trakcie krojenia. Z tego właśnie powodu, jeden z nich, ten mający zastępować nóż, był szerszy.
Źródło: terazgotuje.p