Już można zrywać i robić herbatę, sok lub konfiturę. Na odporność, stany zapalne i gładką skórę najlepszy

W polskich ogrodach i na plantacjach sezon na rokitnik rozpoczyna się pod koniec sierpnia i trwa zwykle do października. Charakterystyczne, pomarańczowe lub żółte jagody utrzymują się jednak na gałęziach znacznie dłużej, nierzadko nawet zimą. Same owoce są drobne, kuliste albo lekko wydłużone, osadzone gęsto na cierniowych pędach i mocno do nich przytwierdzone. Z tego powodu zbiór jest pracochłonny i często wymaga użycia rękawic, a przy większych ilościach - także nożyc lub specjalnych grzebieni do owoców. Warto wiedzieć, że krzew zaczyna owocować dopiero po kilku latach od posadzenia, a pełnię plonu osiąga po 4-6 sezonach.

Dziki rokitnik występuje przede wszystkim na wybrzeżu Bałtyku i objęty jest w Polsce częściową ochroną gatunkową. Oznacza to, że nie wolno uszkadzać krzewów, zwłaszcza na wydmach i klifach, gdzie pełnią ważną funkcję w stabilizacji ekosystemu. Owoce do domowych przetworów najlepiej więc pozyskiwać z własnej uprawy lub kupić. Ich smak wyróżnia się intensywną kwasowością, wyraźną cierpkością i lekko egzotyczną nutą przypominającą ananas, dlatego najczęściej wykorzystuje się je w połączeniu z cukrem, miodem albo łagodniejszymi owocami.

Przeczytaj też: Wygląda jak młode ziemniaczki, smakuje jak połączenie grejpfruta i winogron. Ma moc witamin i pomaga walczyć z migreną

Owoce rokitnika to jedno z najbogatszych naturalnych źródeł witaminy C, której zawartość zależy od odmiany i warunków uprawy. Najczęściej mają od kilkudziesięciu do nawet 400 mg tego składnika na 100 g świeżych jagód, co sprawia, że przewyższają pod tym względem cytrusy czy czarną porzeczkę. Oprócz tego dostarczają także witaminy E, średnio około 10 mg/100 g, a także karotenoidów nadających charakterystyczną barwę owocom i polifenoli o działaniu antyoksydacyjnym. Wysoka zawartość potasu, magnezu, żelaza i innych minerałów uzupełnia profil odżywczy i pomaga w ograniczeniu stanów zapalnych.

Oprócz typowych dla roślin kwasów omega-3 i omega-6 zawierają one rzadziej spotykany kwas omega-7 (palmitoleinowy) oraz omega-9, co czyni je cennym surowcem dla dietetyki i kosmetologii. Ta unikalna kompozycja przekłada się na właściwości regeneracyjne i nawilżające. W praktyce produkty z rokitnika są szczególnie polecane w okresach zwiększonego ryzyka infekcji czy u osób dbających o poziom cholesterolu. Dodatkowo mogą wspierać osoby borykające się z przesuszeniem skóry lub błon śluzowych.

Przeczytaj też: Sezon w pełni, warto zrobić zapas tego soku. Na serce i kości działa pierwszorzędnie

W przypadku rokitnika najczęściej sięga się po sok, który można przygotować na dwa sposoby. Pierwszy to tłoczenie na zimno, dzięki któremu otrzymuje się klarowny, bardzo kwaśny napój o intensywnym aromacie. Drugi wariant to krótkie podgrzanie owoców, co ułatwia uzyskanie gęstszej pulpy i sprawia, że produkt jest łagodniejszy w smaku. Najczęściej stosuje się proporcje 1 kg owoców na 300-500 g cukru, gotując całość przez 10-15 minut. Konfitury wymagają dłuższego odparowania lub wsparcia pektyną jabłkową - dla gęstej, klasycznej konsystencji używa się proporcji 1:1 (owoce:cukier), a dla mniej słodkiej wersji 3:2, gotując całość 25-35 minut. Popularne są również syropy, które powstają z 1 kg owoców, 1 kg cukru i 200-300 ml wody; gotuje się je około 15 minut, przeciera, a następnie wykorzystuje do lemoniad lub jako baza do deserów.

Z owoców i liści można też parzyć herbatę - 1-2 łyżeczki suszu zalewa się 250 ml wody o temperaturze 85-90°C i pozostawia na 8-10 minut. Dla balansowania cierpkości do naparu często dodaje się imbir. W kuchni owoce pełnią funkcję przyprawy o wyrazistej kwasowości - sprawdzają się w sosach do drobiu i tłustych ryb (ok. 1 łyżka pulpy na 200 ml sosu pieczeniowego), w chutneyach z dodatkiem jabłka lub dyni, a także w deserach, gdzie dobrze komponują się z łagodniejszymi owocami, np. w musach w proporcji 2:1 z jabłkiem.

Źródło: terazgotuje.pl