Spis treści:
- Wartości odżywcze szczawiu - żelazo, witamina C i błonnik
- Szczawiany w diecie - dlaczego szczaw zawsze podajemy z nabiałem?
- Kto kategorycznie powinien unikać potraw ze szczawiem?
Szczaw to jedna z najbardziej charakterystycznych roślin wykorzystywanych w polskiej kuchni sezonowej. Jego kwaśny smak sprawia, że najczęściej trafia do zup, sosów i lekkich dań podawanych wiosną lub latem.
Wiele osób pamięta z dzieciństwa klasyczną zupę szczawiową z dodatkiem jajka lub śmietany - i okazuje się, że takie połączenie jest popularne nie bez powodu.
Dlaczego zaleca się spożywanie tego składnika z nabiałem lub jajkiem? Dlaczego warto wdrożyć go do jadłospisu? I kto kategorycznie powinien unikać potraw ze szczawiem?
Wartości odżywcze szczawiu - żelazo, witamina C i błonnik
Wartości odżywcze szczawiu są naprawdę imponujące. Jednym z najważniejszych obecnych w nim składników jest witamina C, która wspiera prawidłowe funkcjonowanie układu odpornościowego i pomaga chronić komórki przed stresem oksydacyjnym wywołanym przez wolne rodniki. Witamina C bierze również udział w syntezie kolagenu oraz wspomaga przyswajanie żelaza pochodzącego z produktów roślinnych.
W liściach szczawiu znajdują się także niewielkie ilości żelaza. Pierwiastek ten jest niezbędny do produkcji hemoglobiny, czyli składowej czerwonych krwinek odpowiedzialnej za transport tlenu w organizmie. Niedobór żelaza może prowadzić do osłabienia, przewlekłego zmęczenia i pogorszenia koncentracji. Warto jednak pamiętać, że żelazo pochodzące z roślin wchłania się słabiej niż to zawarte w produktach zwierzęcych.
Szczaw dostarcza też błonnika pokarmowego, który wspiera prawidłową pracę jelit i pomaga regulować rytm wypróżnień. Błonnik zwiększa objętość treści pokarmowej, dzięki czemu może sprzyjać uczuciu sytości po posiłku. Nie sposób nie wspomnieć także o potasie, który pomaga regulować gospodarkę wodno-elektrolitową i wspomaga pracę mięśni, oraz magnezie uczestniczącym w wielu procesach metabolicznych zachodzących w ustroju.
Zobacz również:
Szczawiany w diecie - dlaczego szczaw zawsze podajemy z nabiałem?
Szczaw kryje w sobie szereg cennych związków, jednak nie brakuje w nim również składników antyodżywczych, zwłaszcza szczawianów. W większych ilościach mogą one wiązać wapń i tworzyć nierozpuszczalne kryształy szczawianu wapnia.
To właśnie dlatego szczaw od lat podaje się z dodatkiem produktów bogatych w wapń, takich jak śmietana czy jogurt. Wapń obecny w posiłku częściowo wiąże szczawiany w przewodzie pokarmowym, dzięki czemu organizm wchłania ich mniejsze ilości.
Czy to oznacza, że każdy powinien unikać szczawiu? Odpowiedź brzmi nie. U większości zdrowych osób jego umiarkowane spożycie nie stanowi problemu, w szczególności, jeśli dieta jest dobrze zbilansowana i bogata w płyny.
Kto kategorycznie powinien unikać potraw ze szczawiem?
Choć szczaw może być wartościowym elementem zdrowej diety, nie każdy może jeść go regularnie. Kto kategorycznie powinien unikać potraw ze szczawiem? Na tej liście znajdują się przede wszystkim osoby z kamicą nerkową związaną ze szczawianami wapnia, a także pacjenci z ciężkimi chorobami nerek lub zaburzeniami gospodarki wapniowej. Szczególną ostrożność powinny zachować również osoby z poważnymi schorzeniami układu pokarmowego.
Warto mieć na uwadze fakt, że największe znaczenie ma ilość i częstotliwość jedzenia szczawiu. Jego okazjonalne spożycie zwykle nie stanowi problemu dla zdrowych osób, jednak przy chorobach przewlekłych zaleca się skonsultować jego wprowadzenie do diety ze specjalistą.
Źródło: Terazgotuje.pl