Niedoceniany rarytas, który rośnie na każdym kroku. Z mirabelek robię witaminową bombę, którą jemy prawie cały rok

Mirabelki dostarczają błonnika, pektyn, potasu oraz cennych polifenoli, które wspierają pracę jelit i pomagają chronić komórki przed stresem oksydacyjnym. Najnowsze badania pokazują, że odmiana "Mirabelle de Nancy" wyróżnia się wysoką zawartością związków o działaniu przeciwutleniającym, a część z nich może korzystnie wpływać również na mikrobiotę jelitową. Owoce świetnie smakują na surowo, ale sprawdzają się także w ciastach, deserach, sosach i domowych przetworach.

Mirabelki to jedna z najbardziej niedocenianych odmian śliw. Choć wielu osobom i mnie samej, kojarzą się głównie z dzieciństwem i drzewami rosnącymi przy drogach czy na starych działkach, pod względem wartości odżywczych mają naprawdę wiele do zaoferowania. Dostarczają błonnika, pektyn, potasu, witaminy C, beta-karotenu oraz innych karotenoidów odpowiadających za ich charakterystyczny złocisty kolor. Znajdziemy w nich także związki polifenolowe, które pomagają chronić komórki przed stresem oksydacyjnym.

Na szczególną uwagę zasługują błonnik, pektyny i naturalnie występujący sorbitol. Dzięki nim mirabelki dobrze wpływają na pracę jelit i zapewniają większą sytość niż wiele słodkich przekąsek. Pektyny spowalniają wchłanianie cukrów, więc energia z owoców uwalnia się stopniowo, a nie gwałtownie. Natomiast sorbitol wspiera prawidłowy pasaż jelitowy i pomaga utrzymać regularne wypróżnienia. Co więcej, część pektyn stanowi pożywkę dla korzystnych bakterii jelitowych, które odgrywają ważną rolę w zdrowiu całego organizmu.

Ciekawie wyglądają również najnowsze badania nad śliwami z gatunku Prunus domestica. Naukowcy zwracają uwagę na obecność kwasów fenolowych, flawonoli i procyjanidyn, które odpowiadają za znaczną część prozdrowotnych właściwości tych owoców. W badaniu opublikowanym w 2025 roku odmiana "Mirabelle de Nancy" wyróżniała się wysoką zawartością związków fenolowych i silną aktywnością antyoksydacyjną. Co ciekawe, część tych substancji jest związana z błonnikiem i dociera aż do jelita grubego, wspierając mikrobiotę jelitową. Coraz więcej badań wskazuje też, że związki obecne w śliwach mogą korzystnie wpływać na gospodarkę glukozową i metabolizm tłuszczów.

Mirabelki zasługują więc na miejsce w letnim jadłospisie. Warto jednak zachować umiar, szczególnie przy cukrzycy lub insulinooporności, ponieważ zawierają naturalne cukry. Trzeba też pamiętać o jednej zasadzie: jadalny jest miąższ, natomiast pestek nie należy rozgryzać ani spożywać, ponieważ zawierają związki cyjanogenne charakterystyczne dla owoców pestkowych.

Mirabelki doskonale nadają się do przygotowywania konfitur, soków, przecierów, syropów i domowych galaretek. Ich słodko-kwaśny smak sprawia również, że świetnie odnajdują się w wypiekach. Można dodawać je do ciast ucieranych, drożdżowych, kruchych tart, muffinek, crumble oraz domowych drożdżówek. Sprawdzają się także jako nadzienie do naleśników, placuszków i słodkich pierogów. Coraz częściej trafiają również do owsianek, jogurtów, koktajli oraz deserów na bazie serka mascarpone czy twarogu. Podczas pieczenia owoce miękną, zachowując charakterystyczny aromat i lekką kwaskowość, która przyjemnie przełamuje słodycz ciasta.

Mirabelki dobrze komponują się także z daniami wytrawnymi. W Gruzji z podobnych śliwek przygotowuje się słynny sos tkemali podawany do mięs, pieczonych warzyw i dań z grilla. Coraz większą popularność zdobywają również kiszone mirabelki. Fermentacja nadaje owocom bardziej wytrawny, lekko korzenny charakter, który świetnie pasuje do pieczonej kaczki, pasztetów czy deski serów.

Jeśli jednak zależy nam na zachowaniu smaku lata na długie miesiące, najlepiej sprawdzają się klasyczne przetwory. Właśnie dlatego w mojej spiżarni co roku pojawiają się konfitura i dżem z mirabelek.

Zobacz również:

---

Przepisy

Lepszego dżemu na zimę nie zrobisz. Te owoce to prawdziwa skarbnica zdrowia

Agnieszka Kasprzyk

Konfitura różni się od dżemu tym, że owoce są bardziej wyczuwalne, a masa ma delikatniejszą strukturę. Smakuje fantastycznie z pieczywem, naleśnikami i naturalnym jogurtem.

Przygotowanie:

1. Mirabelki myję i usuwam pestki. Później przekładam owoce do szerokiego garnka, dodaję wodę oraz sok z cytryny.
2. Podgrzewam na małym ogniu przez około 15 minut, aż owoce zaczną się rozpadać. Następnie wsypuję cukier i mieszam do całkowitego rozpuszczenia.
3. Gotuję przez 40-50 minut, regularnie zbierając pianę. Konfitura powinna zgęstnieć, ale kawałki owoców powinny pozostać widoczne.
4. Gorącą konfiturę przekładam do wyparzonych słoików, zakręcam i odwracam do góry dnem na kilka minut.

Tak przygotowana konfitura zachowuje intensywny aromat mirabelek i doskonale sprawdza się przez całą jesień oraz zimę.

Jeśli wolisz bardziej jednolitą konsystencję, wybierz klasyczny dżem. Z tego przepisu korzystam najczęściej, ponieważ świetnie nadaje się do naleśników, owsianki i domowych wypieków.

Sposób przygotowania:

1. Mirabelki dokładnie myję, usuwam pestki i przekładam owoce do garnka z grubym dnem. Wlewam wodę, dodaję sok z cytryny oraz rozciętą laskę wanilii.
2. Całość zasypuję cukrem i podgrzewam na małym ogniu, mieszając, aż kryształki całkowicie się rozpuszczą.
3. Po kilku minutach owoce zaczynają puszczać sok, a kuchnia wypełnia się charakterystycznym, słodkim aromatem mirabelek.
4. Gdy masa się zagotuje, zmniejszam ogień i gotuję ją przez około 45-60 minut. Co jakiś czas mieszam dżem drewnianą łyżką, zwracając uwagę, by nie przywierał do dna garnka. W trakcie gotowania owoce stopniowo się rozpadają, a nadmiar wody odparowuje, dzięki czemu dżem nabiera odpowiedniej gęstości.
5. Kiedy mirabelki są już bardzo miękkie, decyduję o konsystencji. Zostawiam skórki lub przecieram masę przez sito. Obie wersje mają swoich zwolenników.
6. Na samym końcu wyjmuję laskę wanilii, wsypuję cukier żelujący i gotuję jeszcze przez 2-3 minuty. Gorący dżem od razu przekładam do wyparzonych słoików, dokładnie zakręcam i odstawiam do wystygnięcia.

Efekt to gęsty, aromatyczny dżem o idealnym balansie słodyczy i kwaskowości, który przez wiele miesięcy przypomina całej naszej rodzinie smak letnich mirabelek.

Źródła: terazgotuje.pl, Horticulturae