W PRL-u była przysmakiem, dziś mało kto pamięta. Warzywo idealne dla cukrzyka i na wysokie ciśnienie

Dawniej często pojawiała się na talerzach, była również powszechnie wykorzystywana w medycynie ludowej. Obecnie skorzonera nie należy do najpopularniejszych warzyw, jednak od czasu do czasu można znaleźć ją w warzywniakach, na targowiskach i bazarach. Z powodzeniem może być także uprawiać w przydomowych ogrodach. Sprawdź, jak jeść skorzonerę, oraz jak warzywo to działa na organizm.

Skorzonera, znana także jako wężymord czarny korzeń, czy "zimowe szparagi", jest rośliną należącą do rodziny astrowatych. Jej spichrzowe korzenie są jadalne, pokrywa je ciemnobrązowa lub czarna skórka, miąższ jest biały, w smaku przypomina nieco klasyczne szparagi. Jest rośliną dwuletnią, kwitnie żółtymi kwiatami. Występuje w południowej i środkowej Europie, rośnie również w niektórych częściach Azji.

W składzie skorzonery znajduje się inulina, rodzaj błonnika pokarmowego. Substancja ta ma właściwości prebiotyczne, dzięki czemu wspiera mikroflorę jelitową. Wykazuje działanie wspierające proces trawienia, zapobiega zaparciom, przyczynia się do zmniejszenia stanów zapalnych, oraz wpływa na sytość po posiłku. Inulina pomaga również zadbać o utrzymanie prawidłowego poziomu cukru oraz cholesterolu we krwi. Co więcej, przypisuje się jej również właściwości przeciwnowotworowe.

Warto dodać, że skorzonera ma niski indeks glikemiczny, dzięki czemu może znaleźć się w diecie cukrzyków i osób z insulinoopornością. Skorzonera jest także niskokaloryczna, w 100 g  znajduje się ok. 70 kcal, przez co może być świetnym składnikiem na diecie redukcyjnej. Dodatkowo regularne jedzenie skorzonery pomaga wzmocnić odporność organizmu, oraz korzystnie wpływa na układ kostny, chroniąc go przed osteoporozą.

W składzie skorzonery znajduje się szereg substancji mineralnych, takich jak: potas, który reguluje ciśnienie krwi i pomaga dbać o prawidłową gospodarkę wodno-elektrolitową, czy magnez, wspierający pracę mózgu, serca i mięśni. Obecny jest tu również wapń i fosfor, które przyczyniają się do wzmocnienia kości i zębów; żelazo, które pomaga zapobiegać anemii, czy miedź, która uczestniczy w wielu procesach biologicznych.

Obecne są tu również witamina C, która wspiera odporność i działa antyoksydacyjnie, oraz  witaminy z grupy B, które między innymi korzystnie działają na układ krążenia, nerwowy i procesy metaboliczne. Natomiast, zawarta w skorzonerze witamina E działa przeciwutleniająco, oraz wspiera kondycję skóry

Sprawdź także:  Są chrupiące, aromatyczne i mają ogrom witamin. Wybornie smakują podsmażone na patelni na maśle

Skorzonera chociaż w smaku przypomina nieco szparagi, ale ma bardziej mączystą konsystencję. Można uprawiać ją w przydomowych ogródkach, a jej zbiory przypadają na okres jesienny. Należy przechowywać ją w chłodnym miejscu, na przykład w piwnicy. Zaleca się obieranie korzeni w rękawiczkach, ponieważ po uszkodzeniu ciemnej skórki z warzywa wydobywa się klejący, mleczny płyn, który może ubrudzić ręce. Obrana skorzonera szybko ciemnieje, dlatego warto skropić ją sokiem z cytryny lub przełożyć ją do naczynia z wodą.

Warzywo to nadaje się do spożywania na surowo, na przykład jako składnik surówek. Po obraniu można przygotować je podobnie jak szparagi, na przykład gotując w osolonej wodzie. Skorzonera świetnie smakować będzie również w wersji grillowanej czy smażonej na maśle. Można również dorzucić ją do warzywnej zupy, czy potrawki.

Popularnym sposobem przygotowania skorzonery jest ugotowanie jej w osolonej wodzie przez ok. 25-30 minut do miękkości, a następnie podanie jej z bułką tartą podsmażoną na maśle. Warzywo może być ciekawym dodatkiem do klasycznej obiadu z mięsem i ziemniakami.

Źródła: terazgotuje.pl, zywienie.medonet.pl