Spis treści:
- Liście jak skóra dinozaura, czyli kilka słów o jarmużu toskańskim
- Jakie właściwości ma jarmuż toskański?
- Jarmuż toskański w kuchni
Jarmuż toskański - pełen wapnia, żelaza, witaminy K - jest jednocześnie bogatym źródłem przeciwutleniaczy. To super warzywo powinno zagościć w naszej diecie na stałe. Możesz dodać go do sałatek, gulaszy, zup i koktajli. Od zwykłego jarmużu odróżniają go charakterystyczne liście, niczym skóra dinozaura.
Liście jak skóra dinozaura, czyli kilka słów o jarmużu toskańskim
Jarmuż toskański należy do rodziny kapustowatych, podobnie jak brokuł czy brukselka. Można spożywać go na surowo lub po obróbce cieplnej. Jego liście w przeciwieństwie do dobrze znanego nam w Polsce jarmużu nie są tak mocno karbowane. Ich struktura przypomina skórę dinozaura.
Jarmuż nie występuje naturalnie w środowisku. Jest warzywem uprawnym, dwuletnim. Jadalne są liście jarmużu wraz z ogonkami. Sama roślina osiąga wysokość od 40 do 80 cm. Jarmuż jest odporny na mróz, a jego iście zbiera się od jesieni do wiosny.
Przeczytaj także: Ma więcej żelaza niż wołowina. Odmładza, odchudza i daje potężnego kopa energii
Odmiana jarmuży toskańskiego uprawiana jest od ponad 2 tys. lat, głównie w krajach Morza Śródziemnego. Długą tradycję hodowli tej rośliny ma region Toskanii we Włoszech - stąd właśnie jego nazwa. XVII wieku za sprawą angielskich osadników został sprowadzony do Ameryki Północnej, gdzie dobrze zadomowił się w chłodniejszych rejonach kraju oraz w Kanadzie. Na początku XX wieku jego popularność w Europie spadła na rzecz szpinaku czy sałaty o łagodniejszym smaku.
Obecnie jarmuż toskański przeżywa wielki powrót - wszystko za sprawą swoich cennych dla zdrowia właściwości.
Jakie właściwości ma jarmuż toskański?
Jarmuż toskański często ląduje na talerzu wegan i osób wykluczających nabiał, ponieważ jest bogatym źródłem wapnia oraz białka. Z kolei osoby na diecie odchudzającej cenią go ze względu na małą kaloryczność. Może być spożywany przez cukrzyków, ponieważ ma niski indeks glikemiczny, więc jego jedzenie nie powoduje gwałtownych skoków cukru we krwi. Ponadto jarmuż toskański jest bogatym źródłem:
- witaminy K - jedna szklanka jarmużu zaspokaja dzienne zapotrzebowanie na tę witaminę. Odgrywa kluczową rolę w utrzymaniu zdrowia kości, prawidłowego krzepnięcia krwi. Zmniejsza ryzyko chorób układu krążenia i nowotworów;
- witamina A - szklanka jarmużu pokrywa w 200% dzienne zapotrzebowanie. Pozytywnie wpływa na wzrok, odporność i zdrowie skóry;
- witamina C - jarmuż zawiera jej więcej niż pomarańcze. Jest to silny przeciwutleniacz budujący odporność i zapobiegający uszkodzeniom wywołanym przez wolne rodniki.
W składzie jarmuży toskańskiego znajdziemy także spore ilości żelaza, potasu i błonnika. Warzywo to jest bardzo bogatym źródłem przeciwutleniaczy - karotenoidów, flawonoidów chroniących przed chorobami przewlekłymi np. chorobami serca i nowotworami. Najsilniejsze działanie przeciwrakowe ma jednak sulforafan również obecny w jarmużu. Przeciwutleniacze wyciszają stany zapalne w organizmie, poprawiają profil lipidowy i zmniejszają ryzyko wystąpienia cukrzycy typu II i otyłości.
Przeczytaj także: Za bardzo nie znamy, więc nie doceniamy. To przyjaciel wątroby i wspomagacz w odchudzaniu
Jarmuż toskański w kuchni
Liście jarmużu toskańskiego można spożywać na surowo. Możesz dodać go do sałatki zamiast sałaty lodowej o znikomych wartościach odżywczych. Dzięki niemu sałatka z dodatkiem pomidorów, papryki i grillowanego kurczaka zyska znacznie więcej cennych składników odżywczych. Pamiętaj, aby użyć miękkich i posiekanych części liści.
Jarmuż możesz zblendować wraz z awokado, sokiem z limonki i szpinakiem, aby uzyskać koktajl będący prawdziwą bombą witaminową.
To jednak nie wszystko. Jarmuż toskański wyśmienicie smakuje podany na ciepło. Wówczas jego liście miękną. Wykorzystywany jest jako dodatek do gulaszy czy włoskiej zupy ribollity.
Źródło: terazgotuje.pl
