Spis treści:
- Co to jest zupa rumfordzka? Historia i pochodzenie przepisu
- Zupa rumfordzka - przepis krok po kroku
Większość Polaków uwielbia zupy - ta jest pyszna, bardzo tania do przygotowania, a składniki na nią potrzebne są dostępne w każdym sklepie spożywczym. Zupa rumfordzka to świetna opcja na rodzinny obiad, jest na tyle sycąca, że nie potrzebuje towarzystwa drugiego dania.
Co to jest zupa rumfordzka? Historia i pochodzenie przepisu
Korzenie tego dania sięgają końca XVIII wieku i wiążą się z niezwykłą historią pomocy społecznej. Autorem receptury był Benjamin Thompson, brytyjski naukowiec, wynalazca i działacz społeczny, znany szerzej jako hrabia Rumford. Pasjonował się on optymalizacją ogrzewania, oświetlenia oraz żywienia. Obrał sobie za cel stworzenie potrawy idealnej dla osób najuboższych. Miała być ekstremalnie tania w produkcji, ale jednocześnie maksymalnie pożywna i kaloryczna, by skutecznie zaspokajać głód i dawać energię do pracy.
Tak więc z czego składa się zupa rumfordzka? To kulinarne połączenie gęstej grochówki i tradycyjnego krupniku. Charakteryzuje się bardzo zawiesistą, niemal kremową konsystencją. W klasycznej wersji przygotowywano ją na bazie wywaru z kości lub skór wieprzowych oraz mocno rozgotowanego grochu, lub fasoli. Dodawano także pokrojone w kostkę ziemniaki oraz kaszę lub ryż. Często używano dodatków w postaci warzyw sezonowych.
Na ziemie polskie ta potrawa trafiła na początku XIX wieku i błyskawicznie stała się symbolem ówczesnej działalności dobroczynnej. Zupa rumfordzka była podstawą menu w kuchniach dla ubogich i bezdomnych prowadzonych przez organizacje charytatywne. W stolicy powstało nawet dedykowane Towarzystwo Zupy Rumfordzkiej. Ta instytucja, utrzymując się wyłącznie z dobrowolnych datków i darowizn, wydawała codziennie od 120 do nawet 250 gorących posiłków potrzebującym warszawiakom.
Obecnie zupa ta przeżywa renesans i powraca na stoły. Oczywiście przez ponad dwa stulecia pierwotny przepis ewoluował i doczekał się setek modyfikacji. Dziś, w unowocześnionej i wykwintnej formie, zupa rumfordzka bywa serwowana jako regionalny rarytas w restauracjach, coraz chętniej przygotowuje się ją również w domach.
Zupa rumfordzka - przepis krok po kroku
Z podanego przepisu wyjdzie ok. 3-4 porcje zupy. Warto zacząć ją przygotowywać dzień wcześniej, gdyż groch wymaga przynajmniej kilkugodzinnego namaczania.
Składniki
- 300 g grochu łuskanego (połówki);
- 4 ziemniaki;
- 2 marchewki;
- 1 pietruszka;
- ćwiartka selera;
- 2 liście laurowe;
- 3 ziarenka ziela angielskiego;
- pół łyżeczki kminku;
- 50 g ryżu lub kaszy jęczmiennej;
- 300 g wędzonej słoniny;
- sól, pieprz do smaku.
Sposób przygotowania:
1. Groch namaczaj w litrze zimnej wody przez kilka godzin. Możesz zostawić go na całą noc. Następnie dokładnie go opłucz.
2. Ziemniaki, pietruszkę, selera oraz marchewki obierz i ugotuj w 1,5 l delikatnie osolonej wody, aż będą miękkie. Do wody dodaj liście laurowe i ziele angielskie.
3. Wywar odcedź i zalej nim namoczony, wypłukany groch. Gotuj go przez ok. 45 minut z dodatkiem kminku. Wszystko zblenduj i dopraw solą oraz pieprzem do smaku.
4. W osobnym garnku ugotuj na sypko ryż lub kaszę. Słoninę pokrój w kosteczkę i usmaż na patelni.
5. Do garnka z grochem wrzuć drobno pokrojone ziemniaki, przygotowany ryż (lub kaszę) oraz usmażoną słoninę. Gotuj całość jeszcze przez kilka minut. Gotową zupę rumfordzką serwuj z chrupiącymi grzankami i świeżym koperkiem.
Źródło: terazgotuje.pl, smaker.pl