Bije rekordy popularności wśród osób, które się odchudzają. Chroni też wątrobę i jelita

Moda na naturalne wsparcie zdrowia i odchudzania sprawia, że na nowo odkrywamy produkty spożywcze znane od setek lat. Jednym z nich jest berberys, czyli krzew o intensywnie czerwonych, podłużnych owocach, znany już w starożytności i od dawna wykorzystywany w medycynie ludowej.  Dziś wraca w nowej roli - jako składnik diety osób, które chcą schudnąć, poprawić metabolizm i zadbać o jelita. Warto przyjrzeć się dokładniej zawartej w nim berberynie.

Porównanie berberysu do leku Ozempic pojawia się coraz częściej w mediach, a wiele osób chwali się piękną sylwetką po zastosowaniu owoców. W internecie berberys zyskał już nawet miano tańszego i łatwiej dostępnego zamiennika semaglutydu (syntetycznej substancji zawartej w Ozempicu). Warto jednak dobrze zrozumieć, że owoce berberysu nie działają jak Ozempic. 

Ozempic to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 (wyłącznie na receptę, po konsultacji z lekarzem), który dzięki wpływowi na hormony jelitowe (naśladuje hormon GLP-1) zmniejsza apetyt i sprzyja utracie masy ciała. Obecny w nim semaglutyd spowalnia opróżnianie żołądka, zmniejsza apetyt i zwiększa wydzielanie insuliny. Berberyna, zawarta w berberysie, nie jest lekiem (a organicznym związkiem chemicznym pozyskiwanym naturalnie z roślin) i nie działa identycznie (aktywuje enzym AMPK). Wykazuje jednak mechanizmy, które mogą wspierać odchudzanie w naturalny sposób. Wpływa na metabolizm (szczególnie w zakresie poziomu cukru i cholesterolu), poprawia wrażliwość insulinową i reguluje mikrobiotę jelitową.

Berberyna może poprawiać wrażliwość komórek na insulinę, regulować poziom glukozy we krwi i wpływać na gospodarkę lipidową. Dzięki temu pomaga stabilizować apetyt i ograniczać gwałtowne skoki cukru, które często prowadzą do podjadania. Osoby spożywające berberys lub preparaty z berberyną często zauważają mniejsze łaknienie i łatwiejszą kontrolę porcji. Ważne jednak, żeby zrozumieć, że berberyna samodzielnie nie spala tkanki tłuszczowej i nie powoduje szybkiej redukcji masy ciała.

Istotny jest wpływ berberyny na mikrobiotę jelitową. Zdrowe jelita to sprawniejszy metabolizm i lepsze wykorzystanie energii z pożywienia. Właśnie z tego powodu berberys bywa postrzegany jako roślinny odpowiednik leków odchudzających - nie dlatego, że działa tak samo silnie, ale dlatego, że oddziałuje na podobne procesy metaboliczne, bez ingerencji farmakologicznej. 

W przeciwieństwie do leku Ozempic berberys nie powoduje nagłej utraty masy ciała. Substancje zawarte w leku i owocach działają inaczej - te w Ozempicu naśladują hormon jelitowy, a w berberysie - aktywują enzym komórkowy. Żadne z nich nie zastąpią jednak zdrowej diety. Berberys może natomiast stanowić realne wsparcie dla osób, które chcą chudnąć w sposób stopniowy, oparty na naturalnych mechanizmach organizmu i zmianie stylu życia.

Berberys to nie tylko sprzymierzeniec szczupłej sylwetki. Jego owoce są źródłem witamin C i A, wapnia, żelaza, potasu, błonnika oraz antyoksydantów, które wspierają organizm na wielu poziomach. Owoce wzmacniają system odpornościowy, zdrowie skóry, mięśni i kości oraz pobudzają produkcję hemoglobiny. Szczególnie ceniony jest wpływ berberyny na wątrobę - może ona wspierać jej regenerację, chronić komórki wątrobowe przed stresem oksydacyjnym i poprawiać jej stan w przypadku stłuszczenia. 

Berberys bywa także łączony z poprawą profilu lipidowego krwi. Może pomagać obniżać poziom "złego" cholesterolu LDL i trójglicerydów. Dodatkowo wykazuje działanie przeciwzapalne, co ma znaczenie przy chorobach metabolicznych i przewlekłych stanach zapalnych. 

Nie jest to jednak składnik dla każdego. Berberysu ani preparatów z berberyną nie powinny stosować kobiety w ciąży, karmiące piersią i w czasie przekwitania (menopauzy), a także mężczyźni w okresie andropauzy, wszyscy chorujący na marskość wątroby, choroby żołądka i dwunastnicy oraz osoby przyjmujące niektóre leki (np. obniżające poziom cukru lub ciśnienie, ze względu na ryzyko interakcji). W przypadku chorób przewlekłych zawsze warto skonsultować się z lekarzem. W każdej sytuacji podanie zbyt dużej porcji berberyny za jednym razem może doprowadzić do problemów z układem trawiennym. Ważny jest umiar.

Owoce berberysu można spożywać w różnych formach, co czyni je wszechstronnym dodatkiem w kuchni. Świeże owoce są jadalne, ale rzadko dostępne i cierpkie bardziej niż cytryna. Najczęściej więc spotyka się je w wersji suszonej - mają również kwaśny smak (podobny już bardziej do żurawiny) i świetnie pasują do wytrawnych potraw. 

W kuchni bliskowschodniej berberys dodaje się do ryżu, gulaszów i dań z drobiem lub jagnięciną. W polskiej kuchni sprawdzi się jako dodatek do kasz, sałatek, jogurtów naturalnych, domowych granoli, owsianek, a nawet pieczywa. Suszony berberys można dorzucić do pieczonych warzyw i sosów. Nadaje się także jako składnik lub dekoracja deserów i wypieków.

Podczas gotowania warto pamiętać, że berberys najlepiej dodawać pod koniec obróbki termicznej. Zbyt długie gotowanie może osłabić jego aromat i zmniejszyć prozdrowotne właściwości. Z owoców warto też przyrządzić napar lub dodać je do herbat ziołowych.

Dla osób, które nie przepadają za kwaśnym smakiem owoców, alternatywą są suplementy z berberyną. W kuchni jednak to właśnie całe owoce pozwalają korzystać nie tylko z działania berberyny, ale też błonnika i innych cennych składników obecnych w berberysie.

Intensywnie czerwone owoce berberysu mogą wspierać odchudzanie, pracę wątroby i jelit, a przy tym wzbogacać codzienną dietę o cenne substancje. Nie zastąpią leków w przypadku cukrzycy ani zdrowego stylu życia w przypadku odchudzania, ale stosowane rozsądnie mogą być wartościowym uzupełnieniem diety.

Źródło: terazgotuje.pl, auraherbals.pl